Een kerstreclame staat er vaak om bekend een echte tranentrekker te zijn. Een gevoel van samenzijn en lief zijn voor elkaar loopt vaak als een rode draad door de met bijpassende muziek ondersteunde filmpjes van grote gezinnen.

 

De beste kerstreclame in 2017 gaat naar..

De PLUS heeft naar mijn mening de beste kerstreclame van 2017 gemaakt. Eigenlijk wel de beste ooit, als je het mij vraagt. Dit meisje beweegt zich heen en weer tussen haar gescheiden ouders. Wanneer haar vader met kerst alleen thuis zit, doet het meisje iets wat veel kinderen het allerliefst zouden willen.

 

 

Vorig jaar schreef ik tips voor een fijne kerst. Zou jij iets moois kunnen bedenken dat je, samen met jullie kind, voor jouw ex partner zou kunnen doen met kerst?

 

Merry X-Mas

 

 

 

Elke week is het op donderdagochtend van 9.00 uur tot 11.00 uur Kindbehartiger spreekuur aan de Bezettingslaan 60-1 in Groningen.

Dit gesprek van ongeveer 20 minuten is geheel gratis vrijblijvend. Voor de kosten van het eventuele verdere traject, zie ‘tarieven’.

 

Ook is er spreekuur in Leeuwarden en Assen. In Assen is het spreekuur op vrijdag van 9.00 uur tot 11.00 uur en in Leeuwarden op dinsdag van 17.00 uur tot 18.00 uur.

Groningse Ondernemers Challenge
Ieder kind in scheiding een stem

In het kader van de Groningse Ondernemers Challenge werden ondernemers in Groningen uitgedaagd iets moois te doen voor de Stad. Hiervoor heb ik een plan opgezet om kinderen uit arme gezinnen te ondersteunen in scheidingssituaties. Ouders hebben vaak geen geld voor ondersteuning van de kinderen, terwijl dat ontzettend waardevol is. Om voor het plan (deels) financiering te krijgen van de gemeente, kunnen jullie mij helpen. Het enige wat jullie daarvoor hoeven te doen, is je stem HIER uitbrengen

Momenteel sta ik op ruim 300 stemmen met mijn plan. Super veel al, maar sommige plannen hebben al meer dan 400 stemmen!

Spread the word!

Verzamel al je email adressen, collega’s, familieleden en vrienden. Je kunt al je email adressen één keer gebruiken. We kunnen nog tot 5 november stemmen.

Ik hoop dat jullie voor mij willen stemmen!

Liefs, Marlon

Let op: vergeet je stem niet te bevestigen. De bevestigingsmail kan in je spam terecht komen.

De wet bepaalt dat kinderen na een echtscheiding recht hebben op een gelijkwaardig ouderschap. Waarom is dat zo belangrijk en wat houdt het in?

Op 1 maart 2009 is de Wet Bevordering voortgezet ouderschap en zorgvuldige scheiding in werking getreden. Sindsdien geldt dat een kind over wie ouders gezamenlijk het gezag uitoefenen, na een scheiding recht heeft op een gelijkwaardige verzorging en opvoeding door beide ouders. Ondanks dat het wel zo klinkt, betekent dit niet dat er een co-ouderschap moet worden uitgevoerd voor een gelijkwaardig ouderschap. Het gaat zelfs niet om de hoeveelheid tijd dat een ouder met het kind doorbrengt. Studies hebben bewezen: Kwaliteit gaat voor kwantiteit.

 

Waarom is de invloed van een vader nou zo belangrijk voor de ontwikkeling van een kind? Vaders hebben een unieke manier van het beïnvloeden van de ontwikkeling van een kind. Vaders fungeren als brug naar de sociale wereld, stimuleren kinderen om te exploreren en leren hen op gecontroleerde wijze risico’s nemen. Bovendien tonen studies aan dat vaders, vaker dan moeders, spelletjes met kinderen spelen die ruw, spannend en uitdagend zijn.

Ook hanteren vaders ander taalgebruik dan moeders. Moeders zijn eerder geneigd hun taalgebruik aan te passen naar het kind. Vaders praten weliswaar minder met kinderen, maar hanteren vaak meer complexe zinconstructies en moeilijkere woorden. Dit blijkt een positieve invloed op de taalontwikkeling van een kind.

 

Vaders worden gezien als een uniek rolmodel voor kinderen. Vaders die betrokken zijn bij de opvoeding van hun kind, hebben een grotere kans om een zoon te hebben die een aanzienlijk aandeel heeft in de zorgtaken en een dochter die actiever is op de arbeidsmarkt.

Actief betrokken vaders die veel voorlezen, stoeien en zorgtaken vervullen hebben kinderen die betere schoolresultaten behalen, meer vrienden hebben, minder probleemgedrag vertonen en bovendien een hogere zelfwaardering rapporteren.

 

Wat erg belangrijk is, is de invloed van moeders in dit verhaal. Moeders fungeren als een soort poortwachters en kunnen de betrokkenheid van de vader aanmoedigen of juist tegenhouden. Ik denk dat hierin een goede boodschap ligt aan alle gescheiden ouders in Nederland.

 

* Nou is het natuurlijk niet allemaal zo zwart wit. Je zou kunnen stellen dat het niet gaat om een verschil in geslacht van de ouder, maar in de genderrol die de ouder vervult. Of de primaire en secundaire ouderrol.

 

Bronnen:

*D. Nettle (2008). Evolution and Human Behavior , 29 (6), 416-423 (zie ook New Scientist , 8 december 2008: ‘ Time with dad is well spent’ )

*N. Pancsofar & L. Vernon-Feagans (2006), Journal of Applied Developmental Psychology , 27 , 571–587

Werkwijze Kindbehartiger

Anna haar ouders zijn al heel lang gescheiden. Zo lang, dat ze eigenlijk geen herinneringen heeft van haar ouders samen. Ze woont bij haar moeder en ziet haar vader één dag in de vier weken ongeveer. Haar vader woont namelijk 100 km ven haar vandaan en kan zelf niet autorijden. Daarom woont hij ook zo ver. Hij woont dicht bij zijn werk zodat hij op de fiets kan. Anna snapt dat, maar vindt het wel vervelend. Ze zou graag willen dat hij dichterbij woonde. Als ze naar papa gaat, gaat ze samen met opa en oma. Die hebben wel een auto.

Anna kan zich niet herinneren dat haar ouders samen zijn geweest en heeft ook geen herinneringen van haar vader als opvoeder. Geen vader die haar heeft opgepakt bij een val, geen vader die haar gebroken hart kon lijmen en geen vader die haar heeft leren fietsen. Wat Anna wel heeft, is een vader die àltijd een broodje ei maakt als zij komt. Een maisbroodje met een gebakken ei. Bij mama eet ze dat nooit en dat wil ze ook niet. Het broodje ei hoort bij papa en smaakt daar het allerlekkerst.

Jaren lang krijgt Anna die lekkere broodjes ei, één zondag in de vier weken. Anna weet eigenlijk niet hoe lang dit zo is geweest. Misschien wel helemaal niet zo lang, maar de herinnering is groot. Misschien is dit wel de grootste herinnering die ze heeft aan papa die voor haar zorgt.

Op een dag is er een vrouw bij papa, zijn nieuwe vriendin. Anna vindt het leuk dat papa een vriendin heeft, want ze vindt het zielig dat hij vaak alleen is. Ze is heel aardig, maar vanaf die dag, eten ze ’s middags afbakbroodjes met filet american. Bij mama is dat de lievelings van Anna, maar nu smaakt het niet zo lekker. Het is niet het broodje ei. Het is niet haar enige traditie en houvast met papa. Van buiten is Anna dankbaar, maar van binnen huilt Anna om hun moment. Dat is voor Anna het verschil tussen een afbakbroodje en een gebakken ei.

 

Als Kindbehartiger help ik kinderen als Anna om aan hun ouders te vertellen waarom kleine dingen voor hun heel belangrijk zijn. Zo kunnen zij weer genieten van speciale momentjes en al dan niet een manier vinden om nieuwe partners bij die momentjes te betrekken. Het gaat Anna niet om de persoon die er bij is gekomen, maar om de gewoonte die is weggevallen. 

 

*Anna heet in het echt geen Anna

stapelbed

Bij mijn binnenkomst zit je in de hoek op de grond. Diep weggezonken in een tijdschrift. Misschien merk je mij niet op, of doe je alsof, maar je geeft geen kik. Als ik op mijn hurken naast je ga zitten kijk je met grote blauwe ogen op van je blad. Met je donkere krullen en helder blauwe ogen ben je een bijzondere jongen. ‘Wat ben je aan het lezen?’, vraag ik. ‘Freek’, geef jij aan. Je bekijkt me vluchtig en verstopt je snel weer in het tijdschrift.

Ik geef aan dat ik Freek ken van TV en hij wel stoer is dat hij zo dicht bij dieren durft te komen. Je bent het duidelijk met me eens en begint vol enthousiasme te vertellen over witte tijgers en krokodillen. Je weet er ontzettend veel van, meer dan ik. Super wijs ben je voor je jonge 8 jaar. Later wil jij ook worden wat Freek is. Hoe dat precies heet weet je niet, maar je wil het wel worden. Dat weet je zeker.

Wanneer ik je vraag of je weet waarvoor ik kom, zeg je het wel te weten. ‘Om met mij te praten over de scheiding van mijn ouders, dat weet ik wel hoor.’ ‘Ik vind het niet erg dat ze gaan scheiden’, zeg je meteen. In de hoop ervan af te zijn begin je weer over wilde dieren en ren je naar je zelfgemaakte hut. Je zegt dat praten buiten de hut verboden is. Ik mag er wel in komen, maar moet dan wel het wachtwoord raden. Je bent slim.

Ik speel mee en mag na vele pogingen gelukkig toch je hut in, als je mij straks ook wat mag vragen. De deal is gesloten. Als we nog wat meer praten over kinderen uit jouw klas met gescheiden ouders, geef je aan het toch wel stom te vinden. Je weet niet wat er gaat gebeuren, waar je gaat wonen en hoe vaak je papa en mama straks ziet. En wat moet je doen als je ze mist? Mag je al je knuffels mee? Samen schrijven we alles op waar jij je zorgen om maakt en spreken af dat we dit met papa en mama gaan overleggen. Dat vind je een goed idee. Op jouw verzoek vertel ik over mijn lievelingsdier en of ik thuis ook dieren heb. ‘Wat wil jij later worden?’, vraag je mij. Ik moet lachen en besluit te gaan voor moeder.

Wanneer wij een week later aan jouw ouders gaan vertellen wat jij belangrijk vindt, zeg je dat je vanmorgen op school hebt verteld dat je vandaag ‘iets stoms moet doen’. We bespreken dat het heel normaal is dat het even spannend is, maar dat je het niet fout kan doen. We spreken af dat je mijn arm vasthoudt. Als het te spannend wordt mag je knijpen en dan help ik je. We beginnen met vertellen wat we in de afgelopen keren hebben gedaan. Na één minuut laat je mijn arm al los. Je vertelt veel over wat wij hebben gedaan, maar met de kwetsbare stukjes moet ik je even helpen. Je vertelt dat je bang bent om papa en mama te missen en dat je graag een foto van ze wil. Ook de spulletjes waar je niet zonder kan, komen voorbij. Je sluit af met ‘en ik heb ook echt een stapelbed en een hangmat nodig’.

Dat je hebt verteld waar je mee zit ben ik enorm trots op, maar die laatste zin maakt mij het meest blij en laat me lachen. Je kan weer kind zijn.

Het Mattenspel
Het spel voor kinderen in een scheidingssituatie

Met trots presenteren wij Het Mattenspel. Het spel biedt in relatief korte tijd veel inzicht in hoe een kind de scheiding ervaart en kan al vanaf jonge leeftijd worden ingezet. Dit spel is toegankelijk voor kinderen vanaf 3 jaar en laat ze spelenderwijs over de scheiding en hun leefsituatie praten. Dit instrument is bedoeld voor de professional en is individueel of in kleine groepen te gebruiken.

Het spel is de afgelopen jaren ontwikkeld in de praktijk door Marjolein Bruinenberg en gebaseerd op beeldend lesmateriaal. Dit vanuit de kennis en ervaring dat spelend en bewegend praten voor kinderen grote ingangen biedt. Hierbij is de gelijkwaardigheid tussen professional en kind de basisgedachte. Doordat je zelf deelneemt aan het spel, open je deuren bij het kind. Het laatste jaar is het spel uitgebreid getest in Kindbehartiger zaken en is het verdere materiaal in samenwerking met Marlon Dijkhuizen ontworpen.

Door gebruik te maken van een spelelement met kaarten wordt er zicht geboden op persoonskenmerken en de positie van het kind binnen de scheiding, gekoppeld aan de leeftijd en ontwikkelingsfasen. Van het spel zijn twee varianten. Het kleinere tafelspel voor tieners en het grote vloerspel voor jongere kinderen, zodat het naar behoefte van ieder kind kan worden ingezet.

Klik hier voor meer informatie, de datum en kosten: Flyer Het Mattenspel

Omgangsregeling kalender

Waar moet je op letten bij het opstellen en uitvoeren van een omgangsregeling? Duidelijkheid over de wisseldagen is één van de belangrijkste zaken om op orde te hebben bij een goede omgangsregeling. Bij elke zaak waarin ik ouders en kinderen help een voor alle partijen werkbaar ouderschapsplan op te stellen, is dat mijn eerste en laatste tip. Voor kinderen is het fijn om te weten wanneer ze bij welke ouder zijn, hoe lang ze daar zijn en hoe lang het nog duurt voor ze de andere ouder weer zien. Hoewel kinderen graag zo lang mogelijk bij jou zijn, tellen ze de dagen af tot ze weer naar hun andere ouder kunnen. Ingewikkeld? Ja. Moeilijk? Hoeft niet.

Tijdsbesef bij kinderen

Wanneer jij weet dat jullie kind op woensdag bij jou komt, is het voor jou op maandag ochtend een simpele rekensom. Voor een kind is het echter maar de vraag wanneer woensdag is. Voor de kleinsten, onder de 3 jaar, geldt in principe dat zij geen tijdsbesef hebben. Zij kunnen het verloop van de dag iets inschatten door structuur. ‘Na het eten moet ik douchen en op bed.’

Begrippen als ‘morgen’, ‘vanavond’ of ‘straks’ zijn ook voor iets oudere kleuters nog te vaag. Concrete tijdsaanduidingen zijn belangrijk. In plaats van ‘morgen ga je naar papa’, zou je kunnen zeggen ‘morgen, dus over één nachtje slapen, ga je naar papa’.

Kleuters hebben dus vooral veel steun aan structuur. Op den duur weten ze dat het woensdag is omdat papa ze van school haalt. Het kan dus prettig voor kinderen zijn als de omgangsregeling niet per week anders is. Probeer zo veel mogelijk structuur in de omgangsregeling te waarborgen.

Over het algemeen kunnen kinderen vanaf groep 3 de dagen van de week goed uit elkaar houden. Toch kan het verwarrend zijn op welk moment ze bij papa of bij mama zijn. Er zijn verschillende manieren om het voor kinderen met weinig moeite een stukje makkelijker te maken.

Tips
  1. Maak een duidelijk overzicht. Dit kan al heel simpel door een maandkalender met verschillende kleuren of figuurtjes in de vakjes. Ronde dagen ben je bij mama, vierkante dagen ben je bij papa. Wanneer deze op een voor het kind toegankelijke plek hangt, bijvoorbeeld in de slaapkamer of de keuken, kan het altijd even kijken. Maak de kalender nog leuker door hem samen te versieren met tekeningen en foto’s.
    Op school wordt veel aandacht besteed aan welke dag het is. Kijk of er op school bepaalde kleuren bestaan voor de desbetreffende dag en hou deze ook aan in deze kalender. Kinderen weten vaak dat maandag ‘de rode dag’ is.
  2. Besteed aandacht aan de ontwikkelingsfase en leeftijd waarin jullie kinderen zitten en stem de omgangsregeling hierop af. Logischerwijs moet voor een omgangsregeling gekeken worden naar het werkschema van ouders, maar deze zou niet doorslaggevend moeten zijn. De behoeften van jullie kinderen zijn leidend. Het rekening houden met de leeftijd en ontwikkeling van de kinderen heeft als gevolg dat het ouderschapsplan/de omgangsregeling regelmatig moet worden geëvalueerd en aangepast. Het is waardevol om de kinderen op gepaste wijze bij een dergelijke evaluatie te betrekken.
  3. Denk goed na of je een wisselmoment op school plaats laat vinden. Uit de praktijk blijkt soms dat kinderen gedurende de schooldag met het gevoel lopen op dat moment geen huis te hebben. Als ze ziek worden, wie moet juf dan voor ze bellen?
    Echter denken niet alle kinderen er zo over. Wanneer een wisselmoment wel op school plaatsvindt, zorg dan dat jullie kind zijn eventuele tas met spullen niet mee hoeft te nemen, maar dat die op een andere manier worden overgebracht.
  4. Zorg voor een klein lijstje in de tas met spullen die niet vergeten moeten worden, zoals de lievelingsknuffel of een tablet. Check dit ook altijd even voor vertrek.
  5. In plaats van de kalender zoals onder 1. besproken, kan ook gebruik worden gemaakt van de Heppee app. De Heppee app raad ik eigenlijk altijd aan als de kinderen beschikken over een smartphone of tablet. Ik ben enorm fan!

De laatste dag is aangebroken, de laatste dag van een reeks van verschillende gesprekken. Tijdens de gesprekken is gelachen, gerend, getekend, gemopperd en een beetje gehuild. Dit laatste vond jij heel eng. Lieve meid, wat heb jij het goed gedaan.

Elke keer wanneer een traject eindigt, vult mijn hart zich met trots. Trots op jullie, hoe goed jullie kunnen vertellen over je gevoel, over situaties die zich hebben afgespeeld en over angst voor situaties in de toekomst. Voordat jij mij zulke dingen vertelt, zijn we vaak al even onderweg. Soms kom je binnen, vol grapjes en leuke verhalen. Iets vertellen wat niet leuk is thuis? Nee, dat wil je niet. Wanneer je tijdens een spelletje de ‘mopper steen’ gooit en wel iets moet mopperen, vertel je over de hond. De hond, die blaft wel hard. Verder is alles goed. Verdrietig? Nee hoor, nooit. Nouja, misschien soms.. Heel soms.. Als je in bed ligt.

Wanneer ik je vertel dat mijn papa en mama ook gescheiden zijn, lijk je te ontspannen. ‘Ben jij dan ook wel eens verdrietig?’ Ja, zeker ben ik dat. Dat mag ook best. Even verdrietig zijn helpt soms om je daarna weer blij te voelen. We liggen samen op de grond, je buikje gaat sneller op en neer. Een kleine traan welt op in jouw ooghoek. Snel zeg je tegen mij: ‘Jij hebt tranen in je ogen he?’ Ik geef toe, ookal is het niet waar, en je ontspant. Ik weet genoeg. Je staat op en zegt: ‘Gaan we nu wat leuks doen?’ Je kiest Domino. Wanneer jouw papa je weer op komt halen, krijg ik een knuffel. Hier doe ik het voor.

Dit bericht wordt mede mogelijk gemaakt door BruinenBerg Assen