De feestdagen staan weer voor de deur. Grote kans dat je de adressen aan het verzamelen bent voor het verzenden van kerstkaartjes, met daarop de beste wensen voor een gelukkig nieuw jaar. Opa’s en oma’s, ouders, de buren en je vrienden van het sporten, ze krijgen allemaal een kaartje. Logisch, want wie gun je nou geen fijne feestdagen en een gelukkig nieuw jaar? Heb je bij het schrijven van die kaartjes ook gedacht aan jouw ex-partner? Want gun je hem/haar fijne feestdagen, dan gun je het je kinderen.

Veel plezier bij papa/mama..

Voor jouw kinderen is het heel fijn om te zien dat hun ouders elkaar fijne feestdagen wensen. Het kan moeilijk zijn om overeen te komen wanneer de kinderen bij wie zijn. Echter, wanneer knopen zijn doorgehakt en ook al heb jij niet de dag die voor jouw het meest gewenst was, gun elkaar dan ook mooie dagen. Laat de kinderen genieten van een kerst zonder schuldgevoel.

Wat kun je doen:

  • Op zijn minst: Zend een kerstkaartje naar jouw ex-partner en schrijf er iets op wat je meent (iets positiefs!). Dit laatste is erg belangrijk. Wens hem/haar fijne dagen met de kinderen en geluk in het nieuwe jaar.
  • Maak een kerstkaart samen met de kinderen. Voor jullie kinderen is het heel fijn om te zien dat je dat als ouders voor elkaar doet en het elkaar gunt. Op deze manier zorg je dat kinderen zich vrij tussen hun ouders kunnen en durven te bewegen.
  • Koop samen met de kinderen, uit naam van de kinderen, een cadeautje voor jouw ex-partner/de andere ouder. Zo kunnen ze een cadeautje meenemen en aan hun ouder geven en voelen ze dat ze hierin door jou gesteund worden. Dit kan een douchegel zijn van €1, maar het gebaar dat je daarmee naar jullie kinderen maakt is onbetaalbaar.
  • Wens de kinderen oprecht veel plezier wanneer je ze afzet om kerst te gaan vieren bij hun andere ouder. Doe ze net zulke mooie kleren aan als dat ze zouden hebben bij jou thuis.
  • Zorg er voor dat ze absoluut geen schuldgevoel kunnen hebben over dat jij alleen zit op de kerstdag dat zij niet bij jou zijn. Ga naar je ouders of vrienden, zeg dat je lievelingsfilm op TV komt en probeer het te menen.

 

Ik wens jullie hele fijne feestdagen en een gelukkig nieuw jaar.
En ook ik hoop dat er Tweede Kerstdag een leuke film op tv komt!

Als Kindbehartiger zet ik mij in voor alle kinderen van gescheiden ouders, maar dat doe ik natuurlijk niet alleen. Ik werk samen met Kindbehartigers door het hele land, mediators en andere specialisten op het gebied van kinderen en scheiding. Samenwerken is voor mij heel belangrijk. Juist om kinderen optimaal te helpen. Hierbij zorg ik uiteraard altijd voor een goede waarborg van de privacy en zal ik vooraf toestemming vragen aan de (gezaghebbende) ouders, in lijn met de vereisten van de Wet op de Privacy en Wet op Bescherming Persoonsgegevens.

Specialisten op het gebied van kind en scheiding zijn in Drenthe Marjolein Bruinenberg en Wilma Dijk. Marjolein is Kindbehartiger, Bijzonder Curator in Jeugdzaken, mediator en Beeld en Brein specialist. Wilma is Kindbehartiger, Bijzonder Curator in Jeugdzaken, mediator en coach. Hoewel zij zijn gevestigd in Drenthe zijn zij werkzaam in meerdere provincies.

Op het gebied van gedrag en de ontwikkeling van kinderen draagt Manouk van der Wit als adviserend orthopedagoog haar steentje bij. Op haar LinkedIn profiel vind je meer informatie en contactgegevens van Manouk. Gedragscoach en Intern Begeleider Mariël Roelfsema is met jarenlange ervaring in het onderwijs een waardevolle samenwerkingspartner voor mij. Ook op haar LinkedIn profiel vind je meer informatie.

Expert op het gebied van scheiding in de stad Groningen is Marian Steenge. Marian heeft in de afgelopen tien jaar al meer dan 500 scheidingen succesvol begeleid. Marian behandelt de gehele scheiding en hanteert een vast tarief, zodat u weet waar u aan toe bent. Zij stelt het belang van beide partijen en tevens de kinderen voorop. Lees hier meer over haar werkwijze of neem contact op met Marian.

Door de Beroepsorganisatie Kindbehartiger wordt er regelmatig supervisie en intervisie geboden. Als Kindbehartigers door het hele land zijn wij sterk verbonden en werken wij veel samen. Samen willen wij zorgen voor een sterkere positie van het kind in een scheidingssituatie. Wij werken aan een stevige lobby richting politiek Den Haag, zorgen voor naamsbekendheid bij jeugdzorginstanties, gemeenten, rechtbanken en verzekeraars. Voor een overzicht van alle Kindbehartigers in Nederland klik je hier.

Wil je ook met mij samenwerken of ben je benieuwd of ik wat aan jouw werk kan toevoegen? Leuk! Neem gerust contact met mij op om te kijken of wij een goeie match zijn.

Hoe spreek jij over jouw ex-partner naar je kind? Wat vertel jij aan jouw omgeving? Neutraal blijven over jouw ex-partner, de ouder van je kind, het is zo makkelijk gezegd. Wanneer er emoties bij komen kijken, kan dit echter enorm moeilijk zijn. Je bent misschien boos, verdrietig of teleurgesteld.

‘Omdat jouw moeder nu verliefd is op Peter kunnen wij niet meer met zijn allen samenwonen.’

Het neutraal blijven over de andere ouder van je kind is enorm belangrijk. Kinderen willen niet van jou horen hoe stom hun vader of moeder is, ook al zijn ze zelf boos. Kinderen willen dat je als ouder hun gevoel ziet op dat moment. Wanneer je je negatief uitlaat, ga je niet alleen voorbij aan het gevoel van jouw kind op dat moment, maar kan het kind in de verdediging schieten ten behoeve van de andere ouder en is het verdrietig omdat jij zijn papa/mama beledigt. Voor het gevoel van jouw kind beledig je daarmee de helft van hem/haar. Jouw kind is namelijk half papa, half mama, en voelt dat ook zo.

‘Niet verdrietig zijn, jouw vader houdt nooit rekening met iemand anders.’

Dat een kind dat zo voelt, komt doordat kinderen van nature een enorme loyaliteit naar hun ouders hebben. Wanneer een van de ouders, dus een deel van het kind, voortdurend wordt afgekeurd, ontstaat er een gespleten loyaliteit en kan er na verloop van tijd sprake zijn van ouderverstoting/oudervervreemding (PAS). Dit druist in tegen het recht van het kind om van beide ouders te mogen houden, en daarmee tegen het Kinderrechtenverdrag. Ouderverstoting ontstaat bij een kind nooit vrijwillig en heeft invloed op de gezondheid van kinderen. Ze krijgen bijvoorbeeld last van regressieverschijnselen, halen slechtere resultaten op school of worden ‘een lastig kind’. Ook op latere leeftijd geeft het kans op psychische problemen. Wanneer jij een vermoeden hebt van ouderverstoting is het belangrijk om meteen aan de bel te trekken en hulp te zoeken van een professional.

Bij bovenstaande is het goed om in je achterhoofd te houden dat het hierbij niet alleen gaat om uitlatingen van ouder, direct naar het kind. Tegen andere betrokkenen, in het bijzijn van het kind, praten over ‘die klootzak’, of betrokkenen zo laten praten over jouw ex-partner, is net zo schadelijk.

Gisteren verscheen er een nieuwsbericht over een rechter in Italië die heeft geoordeeld over een situatie waarbij moeder zich herhaaldelijk negatief uitliet over de vader van haar minderjarige zoon. Moeder kreeg een boete opgelegd van €30.000 voor het in de weg staan van de gezonde ontwikkeling van haar kind. Volgens de Italiaanse rechter hebben de rechten van het kind de hoogste prioriteit.

Hoewel ik het een goede achterliggende gedachte vind van de rechter, ben ik absoluut niet voor juridisering van echtscheidingen. Hou het zo veel mogelijk buiten de rechtbank, in het belang van je kind. Voor een kind is de rechtbank een plek voor boeven, niet voor kinderen en ouders.

Wat moet je dan wel doen?
Als jouw kind verdrietig, boos of teleurgesteld thuis komt na een bezoekje aan de andere ouder raakt jou dat natuurlijk. Het is dan bijna een automatisme om in die teleurstelling of boosheid mee te gaan. Je reageert dan uit emotie. Probeer op zo’n moment dicht bij het gevoel van je kind te blijven en je af te sluiten voor je eigen gevoel. Dit kan enorm lastig zijn en vergt oefening en geduld. Probeer geen oordeel te geven over de andere ouder, maar geef aan dat je ziet dat jouw kind zich boos/verdrietig voelt en dat het vervelend is dat het zo is gelopen. Je hoeft niets goed te praten, maar op die manier maak je iets niet groter en voelt jouw kind zich wel serieus genomen en begrepen.

‘Dat is wel heel vervelend lieverd, want je had je er zo veel zin in.’

De klachten kun je voor de persoon bewaren bij wie het thuis hoort, namelijk de andere ouder zelf. Verstandig kan zijn om eerst de tijd te nemen om rustig na te denken over de manier waarop je het gaat brengen. Onthoud dat zaken vaak niet bewust zo gebeuren als waarop jullie kind het heeft waargenomen. Zou de andere ouder het oogmerk hebben gehad jullie kind verdrietig te maken, of zou het een misverstand kunnen zijn? Ga ook dat gesprek neutraal in, dan is de kans groter dat je gemakkelijker kunt praten over het voorval. Wanneer je meteen gaat beschuldigen zal de andere ouder in de verdediging schieten en ben je automatisch elkaars tegenpartij, terwijl je een gezamenlijke partij in het ouderschap zou moeten zijn. Hiervoor is het belangrijk om het ex-partnerschap los te zien van het gezamenlijk ouderschap.

Door je goed in te zetten om geen negatieve uitlatingen te doen over jouw kind, kun je voorkomen dat jouw kind last krijgt van een gespleten loyaliteit of het ouderverstotingssyndroom.

Advocatenkantoor Van Ekelen & Poort schreef een blog vanuit het juridische perspectief van de familierechtadvocaat over dit onderwerp. Lees hier meer.

Leestip:
Leoniek van der Maarel – Kinderen in spagaat

 

 

Spread the word..

Follow by Email
Facebook
Facebook
Google+
http://childfirst.nl/laatste-nieuws/page/3">
Twitter
LinkedIn

Kinderen zijn afhankelijk van hun ouders, dat is gezond. Dit bestaat niet alleen uit financiële afhankelijkheid, maar voornamelijk uit emotionele afhankelijkheid. Ouders zorgen voor hun kinderen, voeden ze op en troosten ze wanneer ze verdrietig zijn. Dit geeft het kind een gevoel van veiligheid.

Wanneer een kind merkt dat dit gevoel van veiligheid constant is, dat je liefde geeft en dat je reageert op zijn behoeften, zal het je gaan vertrouwen. Er ontstaat dan een band tussen jullie en het kind raakt gehecht. Hechting wordt ook wel aangeduid als ‘een duurzame en affectieve relatie tussen opvoeder en kind.’

Wanneer bovenstaande goed verloopt, zal een kind waarschijnlijk een goed basisvertrouwen krijgen en wordt er gesproken van een veilig gehecht kind. Een goeie hechting draagt bij aan het zelfvertrouwen van een kind en geeft een basis voor het vertrouwen van andere mensen. Onveilig gehechte kinderen kampen vaker met leer- en relatieproblemen en hebben vaak een lager gevoel van eigenwaarde.

In de hechtingstheorie van Bowbly wordt verondersteld dat kinderen genetisch voorgeprogrammeerd zijn om een hechtingsrelatie aan te gaan met hun vaste verzorgers. Afwezigheid van een ouder in de eerste drie levensjaren van een kind zou leiden tot een onomkeerbaar negatief effect  op de geestelijke gesteldheid van een kind en brengt daarmee een onveilige hechting teweeg. Het tiende levensjaar van een kind (vlak voor het begin van de puberteit) wordt gezien als kritiek punt. Wanneer een kind dan niet veilig is gehecht, kan het te maken krijgen met verschillende problematiek op met name sociaal-emotioneel gebied.

Vaak wordt gedacht dat een scheiding weinig invloed heeft wanneer het kind nog erg jong is. Dit is niet waar. Baby’s en peuters zullen niet begrijpen wat er gebeurt, maar ze kunnen het wel voelen. Angst, woede, onmacht en verdriet zijn emoties die door baby’s worden opgenomen als een spons.

De scheidingssituatie zal door jonge kinderen worden gezien als ernstig bedreigend. Zij hebben nergens om gevraagd, maar worden plots uit hun vertrouwde omgeving getrokken. De regelmatige aanwezigheid van beide ouders en structuur is voor een kind een groot verlies. Zij hebben nog geen besef van tijd, oorzaak en gevolg. Wanneer een ouder niet fysiek aanwezig is, is het er voor het kind ook niet en mist het kind een belangrijk hechtingsfiguur. Op deze manier wordt de veilige hechting niet bevorderd.

In verband met de Divorce Challenge, welke beoogt het aantal vechtscheidingen te verminderen, hierbij enkele tips. Schroom niet om ze aan te vullen, geen situatie is namelijk hetzelfde en we kunnen enorm van elkaar leren.

Hoe kun je als gescheiden ouders een veilige hechting nou waarborgen?

Hiervoor zijn onder andere de volgende aspecten van belang: sensitiviteit, respect voor de autonomie van het kind, een stabiele omgeving, begrip en inlevingsvermogen.

  1. De oude structuur is weg, dus zorg voor een nieuwe. Door middel van een ouderschapsplan en duidelijke communicatie, weet het kind beter waar het aan toe is. Vergeet hierbij niet om het ouderschapsplan op gepaste wijze met het kind te (laten) bespreken. Maak eventueel een kindplan.
  2. Geef je kind vertrouwen door te laten zien dat, ook als je niet fysiek aanwezig bent, je er wel voor hem of haar kunt zijn. Kom afspraken na, bel af en toe en zorg dat je bereikbaar bent. Een goeie tip hiervoor is de Heppee App. Stimuleer als ouder waarbij het kind verblijft ook dat het kind contact opneemt met de afwezige ouder wanneer hiertoe behoefte bestaat. Biedt aan om even te bellen of te Skypen. Dit zal het kind geruststellen. Een kind wil het liefst zijn beide ouders zo veel mogelijk om zich heen. Respecteer dat.
  3. Zorg voor een goede omgangsregeling, afgestemd op de behoeften, ontwikkelingsfase en hechting van het kind. Niet op het werkschema van de ouders. Wanneer een kind (nog) niet is gehecht aan een ouder, bouw dan de omgangsregeling rustig op. Schakel hierbij hulp in van een belangenbehartiger voor het kind.
  4. Om een veilige hechting te bevorderen is het absoluut belangrijk om kinderen niet bloot te stellen aan conflicten tussen ouders/ex-partners. Laat zien dat de andere ouder oké is en dat het goed is als het kind daar verblijft. Spreek niet slecht over de andere ouder en houd daarbij overigens in gedachten dat een onveilige hechting niet wil zeggen dat er helemaal geen hechting is. In geval van een onveilige hechting is een kind vaak nog steeds loyaal aan zijn ouder en zal daarmee gekwetst worden door negatieve uitlatingen. Een kind is 50% mama en 50% papa. Het voelt zich dus voor 50% gekwetst door een negatieve opmerking.

Literatuur:

Jonge Kinderen en scheiden, Pieter Vermeulen, Tijdschrift voor Persoon en Familierecht 2009
Een ouderschapsplan maken, Pieter Vermeulen.
De Hechtingstheorie van John Bowbly
Gehechtheid van ouders en kinderen, Van Ijzendoorn.

Vorige week schreef ik een stukje over Villa Pinedo, een website waar je terecht kan als je vragen hebt over de scheiding van jouw ouders. Op de website van Villa Pinedo helpen kinderen elkaar om problemen op te lossen die je kan hebben als jouw ouders zijn gescheiden.

Soms zijn de problemen of vragen die je hebt te groot om met andere kinderen te bespreken, of misschien durf je het niet zo makkelijk te vertellen. Dan kan ik jou helpen.

Als Kindbehartiger ben ik er  speciaal is voor jou wanneer jouw ouders uit elkaar gaan of al een tijdje uit elkaar zijn. Ik luister naar jouw mening, want die is voor mij het belangrijkst. Als kind heb jij eigen gedachten over de scheiding van jouw ouders en het is belangrijk om die gedachten te delen. Het is fijn wanneer dit kan met iemand die er echt voor jou is en kennis heeft van alles wat er bij een  scheiding komt kijken.

Vaak kunnen kinderen wel bij hun ouders terecht met hun problemen, maar met een scheiding kan dat soms moeilijk zijn. Omdat de scheiding voor jouw ouders zelf ook emotioneel is, kan het soms lastig voor jouw ouders zijn om goed te luisteren naar jouw wensen.  Ook kan het voor jou moeilijk zijn om soms dingen tegen jouw ouders te zeggen, omdat je niet wil dat ze verdrietig worden, of je hebt geen zin om er met jouw ouders over te praten. Dat is heel normaal, maar het betekent natuurlijk niet dat je het dan maar niet moet zeggen.

Het is heel belangrijk dat er naar jou geluisterd wordt en dat jouw wensen besproken worden, zodat zij worden meegenomen in beslissingen en over hoe de toekomst eruit gaat zien. Ook als de scheiding al een tijd geleden heeft plaatsgevonden. Hiervoor kun je altijd contact opnemen met mij, dan kunnen wij samen bedenken hoe we jouw verhaal aan je ouders gaan vertellen.

Wanneer jouw ouders gaan scheiden of zijn gescheiden kom je dagelijks voor veel vraagstukken te staan. Hoe vraag je je vader of je je moeder mag bellen als je haar mist? Waar moet jij dit jaar je verjaardag vieren?

Ook kun je je vaak alleen voelen of niet weten met wie je over jouw lastige situatie kan praten. Je ouders snappen soms niet hoe jij je voelt, want hun ouders zijn niet gescheiden. Voor zulke situaties kan de site www.villapinedo.nl je misschien helpen. Op deze site helpen kinderen andere kinderen met hun vragen en problemen. Ze geven elkaar tips of praten met elkaar over gebeurtenissen. Ze zitten immers allemaal in hetzelfde schuitje. Dus heb je vragen of wil je juist andere kinderen helpen met hun vragen, neem een kijkje op de website.

Onderstaand filmpje kwam mij ter ore via een collega Kindbehartiger, Marjolein Bruinenberg. Het filmpje geeft heel goed aan met welke emoties en vragen kinderen kunnen lopen wanneer hun ouders zijn gescheiden. Door het filmpje te kijken word je je als ouder bewust van de mogelijke gedachten van scheidingskinderen en kun je het wellicht bespreekbaar maken.

Follow by Email
Facebook
Facebook
Google+
http://childfirst.nl/laatste-nieuws/page/3">
Twitter
LinkedIn

Morgen is het de dag van de scheiding. Voor ouders kan dit een mooie gelegenheid zijn om eens met je kind te praten over de scheiding. Dit kan op een hele luchtige manier, bijvoorbeeld tijdens het afwassen of spelen. 'Goh, vandaag is het de dag van de scheiding. Wat vind jij eigenlijk van scheiden? Wat is voor jou het meest vervelend? Ken je nog meer kindjes waarvan de ouders zijn gescheiden? Zitten er ook leuke kanten aan? Zou je dingen anders willen zien?'

Dit zijn enkele voorbeelden van dingen die je zou kunnen vragen. Hoe je de vragen stelt en welke vragen je stelt, is natuurlijk afhankelijk van de leeftijd en rijpheid van jouw kind. Probeer, wanneer je de vragen stelt, ook echt te luisteren naar je kind. Neem de tijd om even na te denken over het antwoord dat je krijgt, en kies je reactie zorgvuldig.

Wanneer jouw kind niet met jou wil praten over de scheiding, kun je wellicht vragen of het misschien met iemand anders wil praten. Belangrijk is om je kind mee te geven dat gevoelens, welke dan ook, er mogen zijn.

Vaak zijn ouders bang om zaken op te halen door over de scheiding te beginnen. Ik zie de scheiding voor kinderen als een soort wond. Die wond moet genezen. Dit kan in een aantal gevallen door tijd en liefde van beide ouders. Vaak heeft het hulp nodig. Dit kan door een enkele pleister die steun biedt, maar wellicht is er meer nodig.

Na hulp, bijvoorbeeld in de vorm van praten met een vertrouwenspersoon, kan de wond genezen.
Drukken op een wond die genezen is, doet geen pijn. De wond zal niet zo snel open barsten wanneer het goed is geheeld. Wees als ouder dus ook niet bang om een keer het onderwerp op te brengen.
Slechts de wonden die niet goed zijn genezen, doen pijn als je erop drukt, als je er over begint.
Gelukkig kunnen ook die wonden nog helen. Wel is het belangrijk om daarvoor de juiste hulp in te schakelen.

Follow by Email
Facebook
Facebook
Google+
http://childfirst.nl/laatste-nieuws/page/3">
Twitter
LinkedIn