Kindplan Kindbehartiger

Afspraken maken wanneer je nog goed met elkaar kunt communiceren, is makkelijker dan iets overeenkomen wanneer er conflicten zijn. Ook is het handig om zaken op papier te hebben, zodat je helder hebt wat de afspraken zijn tussen jullie als collega-ouders. Je weet waar je rekening mee moet houden, maar ook wat je van de ander kunt verwachten. Dit doe je met een ouderschapsplan.

Een ouderschapsplan is een schriftelijke overeenkomst tussen ouders die gaan scheiden. Hierin staan afspraken over de uitvoering van het ouderschap. Eigenlijk zou een ouderschapsplan dus ook heel handig zijn om te maken als je niet gaat scheiden!

Een ouderschapsplan stelt de belangen van de kinderen voorop en komt slechts tot stand door samenwerking en overeenstemming van beide ouders. Een ouderschaplsplan gaat niet over rechten, maar over verantwoordelijkheden.

Welke onderwerpen staan in een ouderschapsplan?

  • Ouderlijk gezag
  • Verblijfplaats kinderen en de zorgverdeling
  • Feestdagen
  • Communicatie tussen ouders
  • Contact kinderen en niet-verzorgende ouder en familie
  • School, sport en medische zaken
  • Afspraken over bedtijden, zakgeld, piercings e.d.
  • Financiën (alimentatie, toekomstige studiekosten, onverwachte uitgaven)
  • Enzovoorts

Waar moet je rekening mee houden met het opstellen van een ouderschapsplan?

  • De leeftijd en ontwikkelingsfasen van kinderen
  • Mening van kinderen
  • Juridische onvolledigheden
  • Concreet, geen vage termen

Elk kind, elke leeftijd en elke ontwikkelingsfase heeft een andere behoefte en vraagt dus om een ander ouderschapsplan. Om deze reden moet een ouderschapsplan regelmatig worden geëvalueerd. Mijn tip is om dat jaarlijks te doen. Vergeet niet om te evalueren met de kinderen. Het gaat immers om hen. Is het voor hen een prettige aanpak?

Vaak wordt de vraag gesteld wat de ‘beste’ omgangsregeling is. Helaas, die bestaat niet. Alles valt of staat met hoe jullie als ouders omgaan met de situatie. Om een omgangsregeling uit te voeren is het bij voorbaat belangrijk dat jullie communiceren. Alleen dan kan een kind onbezorgd heen en weer tussen zijn ouders.

Niemand, welke professional dan ook, kan bepalen wat de perfecte omgangsregeling is. Als ouders ben je de beste ouders voor jouw kind. Jullie kunnen dus ook het best bepalen welke omgangsregeling prettig is. Dit is een kwestie van uitproberen, aanpassen, compromissen sluiten en flexibel zijn. Dat is nogal wat! Houd in je hoofd dat het gaat om hebben van verantwoordelijkheden, niet om rechten. Ook is kwaliteit belangrijker dan kwantiteit.

TIP: liever brengen, dan halen. Daarmee geef je als ouder een signaal naar je kind dat het oké is om te gaan. Ook hoeft een kind dan niet te wachten op zijn of haar ouder.

 

Hoe betrek je je kind bij het maken van een ouderschapsplan?

Volgens de Nederlandse wetgeving moeten kinderen worden betrokken bij het maken van een ouderschapsplan. Volgens het Kinderrechtenverdrag mogen kinderen een mening geven over alles wat hen aangaat. Het is hierbij waardevol als kinderen hun mening mogen geven, maar er moet voor gewaakt worden dat de kinderen een verantwoordelijkheid krijgen. Kinderen verdienen het beschermd te worden tegen het moeten nemen van beslissingen. Deze taak is te zwaar en niet voor hen. Een Kindbehartiger kan hierbij helpen door het maken van bijvoorbeeld een kindplan.

Wat verder nog belangrijk is:

Een scheiding heeft tot gevolg dat een kind altijd één van zijn ouders moet missen. Communicatie op afstand is hierbij heel belangrijk. Stimuleer als verzorgende ouder dat jullie kind de andere ouder belt, appt of op een andere manier contact kan hebben. Een handig hulpmiddel hierbij is de Heppee App. Hier kan een kind gemakkelijk een knuffel sturen voor het slapen gaan, of kunnen foto’s gedeeld worden.

 

 

Werkwijze Kindbehartiger

Anna haar ouders zijn al heel lang gescheiden. Zo lang, dat ze eigenlijk geen herinneringen heeft van haar ouders samen. Ze woont bij haar moeder en ziet haar vader één dag in de vier weken ongeveer. Haar vader woont namelijk 100 km ven haar vandaan en kan zelf niet autorijden. Daarom woont hij ook zo ver. Hij woont dicht bij zijn werk zodat hij op de fiets kan. Anna snapt dat, maar vindt het wel vervelend. Ze zou graag willen dat hij dichterbij woonde. Als ze naar papa gaat, gaat ze samen met opa en oma. Die hebben wel een auto.

Anna kan zich niet herinneren dat haar ouders samen zijn geweest en heeft ook geen herinneringen van haar vader als opvoeder. Geen vader die haar heeft opgepakt bij een val, geen vader die haar gebroken hart kon lijmen en geen vader die haar heeft leren fietsen. Wat Anna wel heeft, is een vader die àltijd een broodje ei maakt als zij komt. Een maisbroodje met een gebakken ei. Bij mama eet ze dat nooit en dat wil ze ook niet. Het broodje ei hoort bij papa en smaakt daar het allerlekkerst.

Jaren lang krijgt Anna die lekkere broodjes ei, één zondag in de vier weken. Anna weet eigenlijk niet hoe lang dit zo is geweest. Misschien wel helemaal niet zo lang, maar de herinnering is groot. Misschien is dit wel de grootste herinnering die ze heeft aan papa die voor haar zorgt.

Op een dag is er een vrouw bij papa, zijn nieuwe vriendin. Anna vindt het leuk dat papa een vriendin heeft, want ze vindt het zielig dat hij vaak alleen is. Ze is heel aardig, maar vanaf die dag, eten ze ’s middags afbakbroodjes met filet american. Bij mama is dat de lievelings van Anna, maar nu smaakt het niet zo lekker. Het is niet het broodje ei. Het is niet haar enige traditie en houvast met papa. Van buiten is Anna dankbaar, maar van binnen huilt Anna om hun moment. Dat is voor Anna het verschil tussen een afbakbroodje en een gebakken ei.

 

Als Kindbehartiger help ik kinderen als Anna om aan hun ouders te vertellen waarom kleine dingen voor hun heel belangrijk zijn. Zo kunnen zij weer genieten van speciale momentjes en al dan niet een manier vinden om nieuwe partners bij die momentjes te betrekken. Het gaat Anna niet om de persoon die er bij is gekomen, maar om de gewoonte die is weggevallen. 

 

*Anna heet in het echt geen Anna