Hoe voer je nou een goed gesprek? Wat is daarvoor nodig?

Voor een goed gesprek is nodig dat het een dialoog is, waarbij ieder zich vrij voelt om ervaringen, gedachten en verlangens te delen. Ook moet er een sfeer zijn waarin beide partijen zich geaccepteerd voelen.

Hieruit komt meteen de grootste valkuil naar boven voor ouders: leren met je tiener te praten, in plaats van tegen je tiener.

Nou is de kans groot dat jij meteen in je hoofd schiet bij het lezen van dit stuk. Dat doen we namelijk allemaal, de hele dag door. Je leest of hoort iets, en gaat meteen in gesprek met jezelf. In jouw hoofd roept een stemmetje ”ja maar”. Zet dat even aan de kant. Denk eens terug aan toen jij tiener was, en hoe jouw ouders met jou praatten. Wat vond je fijn? Wat werkte niet? Verplaats je even in de rol van tiener voor het lezen van dit stuk. Als je klaar bent met lezen, mag je weer in je rol als ouder stappen 😉.

Wanneer is iets een goed gesprek?

Bij een goed gesprek focus je je op wat je hoort. Niet op wat je zegt. Je stelt vragen omdat je de gedachten, gevoelens en verlangens van je tiener wilt begrijpen. Ook hiervoor is het belangrijk je hoofd even uit te zetten en ondertussen niet in gesprek te gaan met jezelf. Je checkt dan namelijk uit bij je tiener, en in bij jezelf. En dat was nou net niet het doel.

 

Moet ik anders communiceren met mijn kind nu het een tiener is?

Ja, absoluut. Bij jonge kinderen maak je voornamelijk gebruik van instructies en commando’s. Wanneer je dit blijft doen tijdens de tienerjaren, sluit je niet aan bij de ontwikkeling van je kind. Je zult een reactie krijgen als ”je behandelt mij als een kind”. Daarin heeft je tiener gelijk.

Je wilt jezelf aanleren je kind te behandelen als een tiener. Ja, het is nog een kind. Maar wel een kind dat hard aan het werk is zelfstandig te worden, een eigen identiteit en visie te ontwikkelen, serieus genomen te worden. Dit ontwikkelende zelfbeeld wil je stimuleren. Zelfvertrouwen geven.

 

Wat is de grootste valkuil in zo’n gesprek?

Je zult moeten leren toestaan dat je tiener zijn eigen gedachten, dromen en emoties heeft. En dan nog het belangrijkste: dat hij of zij dit met jou kan delen zonder dat jij daar een oordeel over geeft. Een tiener zei eens tegen mij: ”ouders hebben het talent om alles te verpesten wanneer ik met een leuk idee kom”. Deze jongen probeerde vaak tijdens het avondeten te vertellen over zijn dromen voor de toekomst, waarbij ouders vaak (met de beste bedoelingen) dit gesprek over een droom veranderden in een werksessie over het SMART maken van een doelstelling. Ze staken vaak van wal over de haalbaarheid van die droom, wat kost dat dan, heb je dat geld wel, enzovoort. ”Zo is de lol er meteen af”, zei de jongen tegen mij.

Voor de meeste ouders is dit een van de grootste uitdagingen van de opvoeding. Hieronder vind je tips om dit zo goed mogelijk aan te pakken.

Tips voor een goed gesprek:

  1. Houd oogcontact wanneer de tiener aan het woord is. Dit zorgt ervoor dat je niet in je hoofd gaat en ‘in gesprek met jezelf’ gaat. Rol nooit met je ogen.
  2. Doe niet tegelijkertijd iets anders. Denk erom dat het gaat om onverdeelde aandacht. Dus 100% aandacht voor elkaar. Wil je meer weten over onverdeelde aandacht, lees dan dit artikel. Lukt het je niet om 100% aandacht te geven? Zeg dan: ”Ik merk dat je graag met me wilt praten. Ik wil dat ook graag, maar dat lukt nu even niet. Als je me even de tijd geeft om dit af te maken kunnen we zo samen praten, oke?”
  3. Luister naar gevoelens. Stel jezelf de vraag: ‘Welke emoties spelen er?’ en check dit bij je tiener. Bijvoorbeeld: ”Het lijkt of je boos bent omdat ik …. heb gedaan. Klopt dat?” Op deze manier leer je je tiener dat het oke is om je gevoelens te uiten en dat je het graag wilt begrijpen.”
  4. Observeer lichaamstaal. Lichaamstaal kan soms iets anders uitdrukken dan gesproken woorden. Een tiener kan zeggen dat iets ‘oke’ is, maar er nog erg verdrietig uit zien. Merk dan op dat je hoort dat hij/zij zegt dat het oke is, maar het lijkt alsof hij/zij nog verdrietig is. Op zo’n manier laat je merken dat je iemand echt ziet.
  5. Onderbreek niet. Wist je dat onderzoek heeft aangetoond dat een gemiddeld persoon slechts 17 seconden luistert voor hij de spreker ontbreekt en zijn eigen ideeën gaat spuien? Houd het doel van het gesprek in gedachten. Je wilt de gedachten, gevoelens en verlangens van uw tiener begrijpen. Je bent er niet op uit jezelf te verdedigen of iemand terecht te wijzen.
  6. Stel reflectievragen. ”Klopt het dat ik je hoor zeggen dat je ….?” Dit voorkomt misverstanden en laat bovendien zien dat je je best doet het echt te begrijpen.
  7. Onthoud de 3 kernvragen. Wat denkt mijn tiener? Wat voelt mijn tiener? Wat verlangt mijn tiener van mij? Totdat je een antwoord hebt op die drie vragen, is het nog niet het moment om je eigen zienswijze kenbaar te maken.
  8. Toon begrip. Je tiener heeft het nodig dat je hem begrijpt. Dat willen we allemaal. Zeg ”als ik het goed begrijp dan wil je graag…, klopt dat?” Als dit met een ‘ja’ wordt beantwoord, kun je begrip tonen. ”Ik snap dat je dat graag zou willen. Het klinkt erg leuk om ….”.
  9. Everything before the but is bullshit. Sluit het tonen van begrip niet af met het woord ‘maar’. Daarmee verpest je alles wat je ervoor hebt gezegd.
  10. Vraag toestemming om je mening te geven. ”Zou je willen horen wat ik van het idee vind?” Wanneer alle voorgaande stappen goed zijn uitgevoerd, is de kans groot dat de tiener jouw zienswijze wil horen. Het risico bestaat dat jullie het niet met elkaar eens zijn, maar er is wel een gesprek waarin jullie naar elkaar luisteren. Wordt deze vraag met ‘nee’ beantwoord, respecteer dat dan.

 

Waarom moet ik mijn tiener om toestemming vragen om mijn mening te geven?

Tsja, dat antwoord ligt geheel bij jezelf. Als ouder heb je natuurlijk het recht om je mening te mogen geven tegen je kind, net zoals jouw kind dat andersom ook heeft. Echter gaat het hier niet om recht hebben op. Het gaat om de vraag: Wil je dat je tiener luistert naar wat je te zeggen hebt?

Door het vragen van toestemming erken je dat je kind een individu is met een keuze, welke je respecteert. Je bevestigt daarmee een gevoel van onafhankelijkheid en zelfvertrouwen, waardoor je een juiste sfeer creeërt voor een goed gesprek. Je tiener zal zich volwassen behandeld voelen, en zich ook sneller zo gedragen. Wanneer je geen toestemming vraagt zal een tiener zich als een kind behandeld voelen, en sneller zijn oren sluiten en zich kinderachtig gedragen.

Dat je als ouder tijd en aandacht moet geven aan je kind, weten we allemaal wel. Als ze jonger zijn gaat dat vaak automatisch, want ze hebben je nodig. Wat onderschat wordt is hoe groot het verlangen van ook tieners is naar jouw tijd en aandacht. En dan bedoel ik onverdeelde aandacht. Dus zo’n moment dat niets anders er toe doet dan jullie twee.

De meest krachtige vorm van liefde geven

Tijd en aandacht is een mega krachtige vorm van liefde geven. Het is zelfs één van de vijf liefdes talen. Misschien is het wel de vorm van liefde die door jouw tiener het best begrepen wordt. In de gehaaste wereld van vandaag lijkt tijd en aandacht moeilijker te geven. We vliegen van ons werk naar sport en plannen onze weekenden vol met momenten met vrienden en familie. Kinderen hebben aan speelgoed, tablets en telefoons geen gebrek en lijken zich prima te vermaken.

Daarnaast richten tieners zich steeds meer op hun omgeving. Vrienden zijn belangrijk en jij als ouder bent allang niet meer zo cool. Jullie kleine jongen, die altijd op schoot kroop en wilde knuffelen, wil geen kus meer geven als jij hem afzet bij het voetbalveld. Je voelt je op zo’n moment eerder een taxibedrijf dan een gewaardeerde ouder.

Tieners zijn enorm druk een eigen identiteit te ontwikkelen. Ze worden zelfstandiger, krijgen een eigen visie op het leven en zijn hard bezig volwassen te worden. En dat terwijl ze soms ook nog weer zo jong zijn.

Drukke ouders die willen dat hun kind zich geliefd voelt, zullen tijd moeten maken om hun tieners aandacht te geven. Zonder gerichte aandacht kunnen tieners het gevoel krijgen dat veel dingen belangrijker zijn dan dat zij zijn. Dit maakt ze onzeker.

Hoe geef je je kind onverdeelde aandacht?

De nummer één stap van tijd en aandacht is het samen zijn. Samen zijn is niet slechts je in hetzelfde huis bevinden. Sterker nog: het kan zelfs als je je niet op dezelfde locatie bevindt. Samen zijn is met elkaar in contact zijn. Vader en zoon die samen naar een voetbalwedstrijd gaan op zondag, zijn succesvol samen geweest als de zoon na afloop het gevoel heeft dat hij zijn vader voor zichzelf had. Dat hun samen zijn het belangrijkste van de dag was, wat voor activiteit ze ook hadden gedaan. Wanneer de zoon na afloop van zo’n dag het gevoel heeft dat zijn vader de wedstrijd belangrijker vond dan zijn zoon, is er geen succesvol samenzijn geweest.

Als je je tiener minder ziet door de scheiding

Als ouders zijn gescheiden, kiezen zeker tieners er op den duur voor meer bij één ouder te wonen. Een 50/50 verdeling lijkt soms niet haalbaar voor ze als ze op de middelbare school zitten. Als ouder kan dit veel pijn doen en voelen als een verlies.

Wat ik ouders altijd benadruk is dat kwaliteit zo veel belangrijker is dan kwantiteit. Als jij als ouder in staat bent onverdeelde aandachtsmomenten te hebben met jouw tiener wanneer deze bij jou is, weet ik zeker dat jullie band niet verslechtert. Sterker nog, ik zou er geld op durven zetten dat deze beter wordt. Daar komt nog bij dat je ook momenten van onverdeelde aandacht kunt hebben vanaf een andere locatie. Een vader bij mij in de praktijk, die zijn kinderen één weekend per twee weken ziet, belt elke week met zijn dochter om haar te helpen met haar wiskunde huiswerk. Op zo’n moment bellen ze soms wel twee uur, al is het huiswerk allang af. De dochter voelt de liefde van haar vader op dat moment enorm, en hun band wordt met elk telefoontje beter. Ze weet dat haar vader op dat moment haar het meest belangrijk vindt. Het gaat om een stukje quality time.

Wanneer is er sprake van quality time?

Het komt er dus op neer dat jouw kind moet voelen dat hij het middelpunt van jouw aandacht is. Als jullie samen een wedstrijd op TV kijken en jouw kind vertelt een verhaal, is er sprake van onverdeelde aandacht als jij bereid bent te luisteren en je af te wenden van de TV. Je geeft dan eigenlijk aan: jij bent voor bij belangrijker dan de TV. Vraag jij je kind te wachten met vertellen tot na de wedstrijd of luister jij met een half oor, is er geen sprake van onverdeelde aandacht.

Moet je dan altijd wanneer je tiener aandacht vraagt meteen gereed staan? Nee. Je kunt ook aangeven dat je deze wedstrijd graag wilt zien omdat die belangrijk voor je is, maar je ook heel graag naar hem/haar wilt luisteren omdat dat ook belangrijk voor je is. Stel voor om straks samen een ijsje te gaan halen zodat je alle tijd hebt om te luisteren.

Hoe je succesvol luistert naar je tiener zal ik binnenkort een blog over schrijven. Wil je meer tips over hoe je een goeie band opbouwt met je tiener? Mail mij dan, of lees onderstaand boek.

Kindplan Kindbehartiger

Afspraken maken wanneer je nog goed met elkaar kunt communiceren, is makkelijker dan iets overeenkomen wanneer er conflicten zijn. Ook is het handig om zaken op papier te hebben, zodat je helder hebt wat de afspraken zijn tussen jullie als collega-ouders. Je weet waar je rekening mee moet houden, maar ook wat je van de ander kunt verwachten. Dit doe je met een ouderschapsplan.

Een ouderschapsplan is een schriftelijke overeenkomst tussen ouders die gaan scheiden. Hierin staan afspraken over de uitvoering van het ouderschap. Eigenlijk zou een ouderschapsplan dus ook heel handig zijn om te maken als je niet gaat scheiden!

Een ouderschapsplan stelt de belangen van de kinderen voorop en komt slechts tot stand door samenwerking en overeenstemming van beide ouders. Een ouderschapsplan gaat niet over rechten, maar over verantwoordelijkheden.

Welke onderwerpen staan in een ouderschapsplan?

  • Ouderlijk gezag
  • Verblijfplaats kinderen en de zorgverdeling
  • Feestdagen
  • Communicatie tussen ouders
  • Contact kinderen en niet-verzorgende ouder en familie
  • School, sport en medische zaken
  • Afspraken over bedtijden, zakgeld, piercings e.d.
  • Financiën (alimentatie, toekomstige studiekosten, onverwachte uitgaven)
  • Enzovoorts

Waar moet je rekening mee houden met het opstellen van een ouderschapsplan?

  • De leeftijd en ontwikkelingsfasen van kinderen
  • Mening van kinderen
  • Juridische onvolledigheden
  • Concreet, geen vage termen

Elk kind, elke leeftijd en elke ontwikkelingsfase heeft een andere behoefte en vraagt dus om een ander ouderschapsplan. Om deze reden moet een ouderschapsplan regelmatig worden geëvalueerd. Mijn tip is om dat jaarlijks te doen. Vergeet niet om te evalueren met de kinderen. Het gaat immers om hen. Is het voor hen een prettige aanpak?

Vaak wordt de vraag gesteld wat de ‘beste’ omgangsregeling is. Helaas, die bestaat niet. Alles valt of staat met hoe jullie als ouders omgaan met de situatie. Om een omgangsregeling uit te voeren is het bij voorbaat belangrijk dat jullie communiceren. Alleen dan kan een kind onbezorgd heen en weer tussen zijn ouders.

Niemand, welke professional dan ook, kan bepalen wat de perfecte omgangsregeling is. Als ouders ben je de beste ouders voor jouw kind. Jullie kunnen dus ook het best bepalen welke omgangsregeling prettig is. Dit is een kwestie van uitproberen, aanpassen, compromissen sluiten en flexibel zijn. Dat is nogal wat! Houd in je hoofd dat het gaat om hebben van verantwoordelijkheden, niet om rechten. Ook is kwaliteit belangrijker dan kwantiteit.

TIP: liever brengen, dan halen. Daarmee geef je als ouder een signaal naar je kind dat het oké is om te gaan. Ook hoeft een kind dan niet te wachten op zijn of haar ouder.

Hoe betrek je je kind bij het maken van een ouderschapsplan?

Volgens de Nederlandse wetgeving moeten kinderen worden betrokken bij het maken van een ouderschapsplan. Volgens het Kinderrechtenverdrag mogen kinderen een mening geven over alles wat hen aangaat. Het is hierbij waardevol als kinderen hun mening mogen geven, maar er moet voor gewaakt worden dat de kinderen een verantwoordelijkheid krijgen. Kinderen verdienen het beschermd te worden tegen het moeten nemen van beslissingen. Deze taak is te zwaar en niet voor hen. Een Kindbehartiger kan hierbij helpen door het maken van bijvoorbeeld een kindplan.

Wat verder nog belangrijk is:

Een scheiding heeft tot gevolg dat een kind altijd één van zijn ouders moet missen. Communicatie op afstand is hierbij heel belangrijk. Stimuleer als verzorgende ouder dat jullie kind de andere ouder belt, appt of op een andere manier contact kan hebben. Een handig hulpmiddel hierbij is de Heppee App. Hier kan een kind gemakkelijk een knuffel sturen voor het slapen gaan, of kunnen foto’s gedeeld worden.

Vanaf mijn ligstoel bij het zwembad kijk ik toe hoe ouders hun kinderen vermaken, beschermen en sociale vaardigheden proberen bij te brengen bij het zwembad. ‘Samen spelen’, ‘zeg maar dank je wel’ en ‘voorzichtig doen’ komen regelmatig voorbij. Ik geniet van de lachende kinderen.

Om mij heen zie ik ouders druk heen en weer lopen met kinderwagens en vooral: elkaar afwisselen. Een vrouw naast mij vertelt rond de middagslaapuren: “ik heb nog 45 minuten, dan ga ik naar binnen en mag mijn man bij het zwembad”.
Ik zie boeken naast hun ligstoel, waar na een week nog geen bladzijde uit is gelezen. Het zet me aan het denken.

Pinkcloud

Iedereen die ik lief heb en die jonge kinderen heeft of krijgt, vertel ik over Pinkcloud. Pinkcloud heeft een online training ontwikkeld voor ouders in de tropenjaren. Die training is te doen als ouders samen, gewoon thuis op de bank, en geeft inzicht en stelt vragen over de uitdagingen die jullie als ouders te wachten staan.

Een van de oprichters, Maarten Van Der Linde, inspireerde mij jaren geleden tijdens een lezing. Hij vertelde dat je als stel elkaar hebt leren kennen door de jaren heen en dat je (als het goed is) op die persoon verliefd bent geworden. Wanneer jullie een baby krijgen, word je eigenlijk ook als moeder en als vader geboren. Je bent nu een stel, maar je bent ook een ouder. Dat is allebei heel wat anders. Je moet elkaar leren kennen als ouder. Je moet elkaar leren vertrouwen en een weg vinden om samen, ook als twee nieuwe personen, jullie kind op te voeden. De online training helpt je daarbij.

Toen ik vandaag bij het zwembad voor de zoveelste keer moest lachen om het aanzicht van die blije kinderen, besefte ik dat ik al die kinderen lief heb. En wie ik lief heb, vertel ik over Pinkcloud. Al die kinderen, gun ik blije ouders. Dus lief netwerk, lieve ouders, kijk op Pinkcloud.nu.

*Pinkcloud heet sinds kort Ouders Inc.

Rituelen, elk gezin kent ze. Rituelen geven structuur en helpen je kind met ontwikkelen van een stevige identiteit. Op zondag ochtend met zijn allen in het grote bed en daarna aan tafel uitgebreid ontbijten met verse broodjes of elke dag ’s avonds bij het eten de tops en flops van de dag bespreken. Ook zijn er rituelen bij speciale gelegenheden, zoals ontbijt op bed bij een verjaardag.
Rituelen zijn belangrijker dan we ons vaak realiseren. Rituelen bieden rust en een basis, waardoor een gezin beter functioneert. Ze geven een gevoel van verbondenheid en identiteit. Een gevoel van samen en speciaal.
Sommige rituelen ontstaan vanzelf, sommige rituelen ontstaan bewust en doordacht. Rituelen en tradities uit onze eigen jeugd geven we graag door. Het geeft een gevoel van identiteit en verbondenheid en houdt de geschiedenis levend. Sommige waarden worden generaties lang doorgegeven.

Rituelen rondom samen eten, verjaardagen, vakanties en feestdagen leiden tot sterkere familiebanden, betere tevredenheid in het huwelijk en betere schoolresultaten van kinderen en een stevig gevoel van identiteit bij pubers. Bij pubers verminderen ze eveneens de kans op drugsgebruik, depressie en zelfmoordgedachten.

Welk effect hebben rituelen?

Ook op kleine schaal hebben rituelen veel effect. Ze bieden structuur en houvast aan een kinderleven. Elke avond hetzelfde liedje of verhaaltje helpt echt om kinderen beter te laten slapen. Elke dag een knuffel en een kushandje bij het brengen naar school geeft een peuter het vertrouwen dat de dag hetzelfde zal verlopen als anders, en jij weer terug zult komen. Elke week op vrijdag met je partner onder het genot van een glas wijn en toastjes de week doornemen creëert een vorm van rust en betrokkenheid bij elkaar. Samen de week afsluiten en het weekend beginnen.

Ook creëren rituelen fijne herinneringen. Wanneer ik in de praktijk met kinderen praat over herinneringen van vroeger, noemen ze vaak de kleine dagelijkse dingen en vakanties. Stoeien met papa, winkelen met mama en dan de bankpas mee van papa, de snoepjes die opa en oma altijd meebrachten van een vakantie of standaard op de eerste dag van de vakantie op de camping kant en klare lasagne eten.

Rituelen bij scheiding

Wanneer je na een scheiding een nieuwe partner krijgt, is dat voor jou heel fijn. Je bent weer gelukkiger, enthousiast over je nieuwe partner en hoopt (neemt soms zelfs aan) dat jouw kinderen dat gevoel met jou delen. Voor kinderen is het lang niet altijd zo makkelijk om deze nieuwe partner, voor hen een vreemde, in hun leven te accepteren. Deze nieuwe partner gaat soms vaak al heel snel een grote rol spelen in het leven, en krijgt daarmee automatisch toegang tot gezinsrituelen. Soms verandert de nieuwe partner, onbewust, bepaalde rituelen. Voor kinderen kan dit heel moeilijk zijn.
Wat goed kan werken is om het hierbij rustig aan te doen. Zorg dat de nieuwe partner niet te snel deel gaat uitmaken van bestaande gezinsrituelen. Hiervoor moet je je bewust zijn van bestaande rituelen waar waarde aan wordt gehecht. Bespreek dit met elkaar. Ontwikkel daarnaast eerst samen met de nieuwe partner nieuwe rituelen. Bijvoorbeeld op zondag met zijn allen pizza maken en een spelletje doen. Zo ontstaat er vanzelf een band.

Rituelen kunnen helpen kleine en grote veranderingen makkelijker te maken. Ze vormen een buffer tegen de chaos die er is ontstaan. Volgens onderzoeken zijn de schoolresultaten van kinderen beter en vormen ze minder gedragsproblemen wanneer ouders in staat zijn na de scheiding te blijven vasthouden aan bepaalde gezinsrituelen. Rituelen geven naast rust en houvast namelijk ook troost bij vervelende gebeurtenissen. Dit komt doordat rituelen het gevoel van controle, dat door het verlies onderuit wordt gehaald, herstelt.

Veel rituelen veranderen, noodgedwongen, na een scheiding. Elke dag aan tafel tops en flops bespreken is een ritueel dat kan blijven, maar zonder mama niet hetzelfde. Stoeien na het eten met papa kan de ene week nog wel, maar de andere niet meer.

Het is fijn om nieuwe rituelen te bedenken in de nieuwe gezinssamenstelling, maar probeer na te denken over welke gezinsrituelen wel uitvoerbaar kunnen blijven. Bespreek dit met elkaar, het liefst met het hele gezin. Op de verjaardag van de kinderen gezamenlijk eten, of op de verjaardag van de ouders een ontbijt op bed door de kinderen. Vaak hebben kinderen hier zelf goeie ideeën over, en grote maar zelfs ook kleine wensen. Ook het kusje voor het slapen gaan kan blijven bestaan, maar dan door de telefoon.
Bedenk zelfs of er rituelen zijn die jullie als ex-partners, maar vooral ouders kunnen (blijven) doen. Eens in de maand op vrijdag een borrel drinken, om de ontwikkelingen van de kinderen te bespreken maar ook niet van elkaar vervreemd te raken. De betrokkenheid bij elkaars leven niet te verliezen. Op die manier elkaar niet alleen te spreken bij noodzaak of als er iets niet goed is, maar ook de leuke momenten met elkaar te blijven delen.

Rituelen zijn belangrijk, en vormen misschien wel de meest dierbare herinneringen voor kinderen. Hoe klein of groot dan ook. Voor het verleden, maar ook de toekomst.

”Vanavond heb ik een tien minuten gesprek op school”, hoor ik een moeder zeggen. Meteen voel ik een negatief gevoel opkomen. Tien minuten, da’s best kort, zou je denken. Mijn associatie bij het begrip tien minuten gesprek is niet ‘kort’. Sterker nog, het is het tegenovergestelde.

Hoe zijn tien minuten gesprekken voor de leraar?

Mijn moeder was vroeger lerares op een basisschool. Juf dus. Een mooi en waardevol beroep. Ik heb het vaak leuk gevonden dat mijn moeder juf was, behalve de perioden van de tien minuten gesprekken. Tien minuten gesprekken betekenden voor mij dat mama meerdere avonden in de week van huis was. Eigenlijk ook geen avonden, maar hele dagen. Overdag gaf ze natuurlijk gewoon les, ze at snel wat op school en daarna begonnen de gesprekken. Pas laat in de avond kwam ze weer thuis.

Stel dat een leraar gemiddeld zo’n 25 kinderen in de klas heeft. Voor elk kind een gesprek van tien minuten, keer 25, is 250 minuten. Dat is ruim vier uur non-stop praten. Daar zit natuurlijk nog wat uitloop, wisseling van ouders en hopelijk voor de leraar een enkele pauze tussen. Zouden we dat krap afronden, zouden ouders niet veel meer tijd vragen dan de daadwerkelijke tien minuten én zou de leraar geen tot weinig pauze nemen, kunnen we daar voor het gemak zes uur van maken. Minimaal.

 

Heb ik recht op een apart tien minuten gesprek na scheiding?

Tegenwoordig heeft bijna de helft van de kinderen in een klas gescheiden ouders. Dat kan heel vervelend zijn, hoeft niet. Wat wel vervelend is, is als je ouders niet meer met elkaar kunnen communiceren en daarbij ook nog eens ruzie maken. In zo’n geval verschijnen ouders dan vaak ook niet gezamenlijk op een tien minuten gesprek. Als gezaghebbende ouder heb je recht op informatie van de school. De school moet de ouder dan ook die informatie verstrekken. Vind jij als ouder dat jij niet met jouw ex op hetzelfde gesprek hoeft te komen, en vraag jij een eigen gesprek aan, behoort de school deze mogelijkheid te bieden.

 

Mag mijn nieuwe partner mee naar een tien minuten gesprek?

Een kind behoudt na de scheiding zijn ouders. Papa blijft papa en mama blijft mama. Hier kunnen na verloop van tijd nieuwe partners bij komen. Voor de wet hebben nieuwe partners geen status als ‘ouder’. Een kind kan volgens de wet maar twee ouders hebben, en dat had ‘ie immers al. Juridisch worden nieuwe partners door school gezien als derden. School mag slechts informatie aan derden verstrekken met toestemming van beide gezaghebbende ouders. Wil jij je nieuwe partner meenemen naar een oudergesprek? Bedenk je dan eerst of dit belangrijk is voor het kind, voor jullie verstandhouding als gezamenlijke ouders (ook al zijn jullie ex-partners) en check daarna ook bij de andere ouder of die hier toestemming voor geeft.

 

Een extra tien minuten gesprek

Dan moet ik mama nog langer missen.

 

 

 

 

 

Helaas zijn er situaties waarin het niet anders is dan het voeren van twee afzonderlijke oudergesprekken. Hier heb je als ouder recht op en het is belangrijk op de hoogte te blijven van de ontwikkeling van jouw kinderen, zeker in een vechtscheiding. De school behoudt een neutrale positie in de scheiding en informeert ouders dan ook beide. Mocht je in deze situatie zitten en zie je een gezamenlijk gesprek echt niet zitten? Informeer dan bij de leraar naar de mogelijkheden. Is het gelukt? Neem dan meteen een bloemetje mee 😉

 

Villa Pinedo

Vrijdag 14 september 2018 is het de dag van de scheiding. Op die dag krijgen ouders het onderdeel ‘Communicatie’ uit de online workshop cadeau! Via onderstaande link kunnen zij zich gratis inschrijven voor de online workshop. Ken jij iemand die je dit gunt? Stuur ze de link 😉

 

https://www.villapinedo.nl/gratis-training-14-september/

Brief Villa Pinedo

Verder heeft Villa Pinedo hele mooie brieven, gericht aan kinderen, ouders, opa’s, oma’s en nog veel meer. Zelfs aan leraren! Aan iedereen die van onschatbare waarde kan zijn in het leven van een kind en dus in de scheiding. Heb je bijvoorbeeld de brief aan ouders al gelezen? Je leest hem hier.

 

In dit filmpje leest Isa (18 jaar) de brief ‘aan alle gescheiden ouders van Nederland’ voor aan meer van 5.000 mensen in de Ziggodome in Amsterdam.

Pippi Langkous

Ben jij je bewust van je eigen kennen en kunnen? Van je valkuilen? Je mogelijkheden en onmogelijkheden?

Wanneer je zelfbewust bent, word je zelfverzekerder.

 

‘’Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.‘’

~ Pippi Langkous

 

Wanneer je iets nog nooit hebt gedaan, ben je onbewust onbekwaam. Het kan dan heel makkelijk lijken.

Het kan ook zijn dat je zelf niet weet dat je iets niet weet. Je bent je dus niet bewust dat je bepaalde kennis of kunde niet hebt. Dit is een neutrale fase en kan erg prettig zijn. Je maakt je er dan ook niet druk om.

 

Wanneer je je bewust raakt van je onkunnen, word je bewust onbekwaam. Hiermee ontstaat de keuze: wil ik hierin bekwaam worden en het dus leren, of laat ik het zo.
Bewust onbekwaam zijn kan vervelend zijn. Je beseft dat je iets niet kan en komt er soms achter dat het lastiger is dan het lijkt.

 

Wanneer je jouw vaardigheden onder de knie krijgt, word je bewust bekwaam. Je merkt dat het steeds beter gaat, ook al moet je er nog wel bij nadenken.

 

Wanneer je het na een tijdje kunt doen, zonder daar bij na te denken, ben je onbewust bekwaam. Het gaat dan als vanzelf.

Ouderverstoting komt veel voor, helaas. Veel kinderen groeien op zonder het (regelmatig) zien van één van hun ouders. Dit gebeurt soms vanuit het kind zelf. Uit angst voor ‘gedoe’. In dit gedicht de worsteling van het zelfstandig verstoten maar wel missen van de vader.


ouderverstoting

Kinderen voor Kinderen heeft een super mooi liedje geschreven over gescheiden ouders. Het liedje raakt je, maar geeft ook steun. ‘Als het niet meer kan zoals het moet, dan moeten we het doen zoals het kan. We zullen er samen voor je zijn, ons hele leven lang.’

Ook geeft het liedje meteen wijze lessen mee aan ouders, een waar kijkje in het hoofd van kinderen.