Morgen is het de dag van de scheiding. Voor ouders kan dit een mooie gelegenheid zijn om eens met je kind te praten over de scheiding. Dit kan op een hele luchtige manier, bijvoorbeeld tijdens het afwassen of spelen. 'Goh, vandaag is het de dag van de scheiding. Wat vind jij eigenlijk van scheiden? Wat is voor jou het meest vervelend? Ken je nog meer kindjes waarvan de ouders zijn gescheiden? Zitten er ook leuke kanten aan? Zou je dingen anders willen zien?'

Dit zijn enkele voorbeelden van dingen die je zou kunnen vragen. Hoe je de vragen stelt en welke vragen je stelt, is natuurlijk afhankelijk van de leeftijd en rijpheid van jouw kind. Probeer, wanneer je de vragen stelt, ook echt te luisteren naar je kind. Neem de tijd om even na te denken over het antwoord dat je krijgt, en kies je reactie zorgvuldig.

Wanneer jouw kind niet met jou wil praten over de scheiding, kun je wellicht vragen of het misschien met iemand anders wil praten. Belangrijk is om je kind mee te geven dat gevoelens, welke dan ook, er mogen zijn.

Vaak zijn ouders bang om zaken op te halen door over de scheiding te beginnen. Ik zie de scheiding voor kinderen als een soort wond. Die wond moet genezen. Dit kan in een aantal gevallen door tijd en liefde van beide ouders. Vaak heeft het hulp nodig. Dit kan door een enkele pleister die steun biedt, maar wellicht is er meer nodig.

Na hulp, bijvoorbeeld in de vorm van praten met een vertrouwenspersoon, kan de wond genezen.
Drukken op een wond die genezen is, doet geen pijn. De wond zal niet zo snel open barsten wanneer het goed is geheeld. Wees als ouder dus ook niet bang om een keer het onderwerp op te brengen.
Slechts de wonden die niet goed zijn genezen, doen pijn als je erop drukt, als je er over begint.
Gelukkig kunnen ook die wonden nog helen. Wel is het belangrijk om daarvoor de juiste hulp in te schakelen.